درود بر تمامی هم وطنان آریایی و ایران دوستم...

دوباره 7 آبان فرا رسید و گرامی داشت های این روز که با عناوینی چون «زادروز کوروش» یا «روز حقوق بشر» در همه جا پخش گشته است ولی بر اساس مطالعات اخیرم و آنچه خوانده ام 7 آبان یا 29 اکتبر زادروز کوروش بزرگ نیست بلکه این تاریخ ، زمانی است که کوروش به شهر بابل وارد شده است و پادشاه آن جا- نبونید- را بازداشت و یهودیان اسیر در زندان های بابل را آزاد ساخته است.  رجوع کنید به : http://en.wikipedia.org/wiki/October_29

با این حال برخی دیگر نیز این روز را روز نکوداشت حقوق بشر می دانند به گونه ای که باز هم با مراجعه به تارنمای « ویکی پدیا » می توان پی برد که روز حقوق بشر(Human Rights Day) روز 10 دسامبر است. رجوع کنید به : http://en.wikipedia.org/wiki/Human_Rights_Day

• حالا تکلیف ما ایرانیان چیست و اصلا چرا 7 آبان با این عناوین «زادروز کوروش» یا «روز حقوق بشر» مورد توجه قرار گرفته است ؟

از دیدگاه من ، نبود یک روز رسمی و دقیق که تمام این شک ها را برطرف کند مسبب بهره جویی عده ای فرصت طلب گشته است و یا شاید هم به دلیل نبودن چنین روزی در تقویم ونیاز به نکوداشت این روز فرخنده و خجسته در تاریخ ایران زمین عده ای از میهن پرستان باعث بر سر زبان افتادن این تاریخ شده اند در صورتی که با مراجعه با منابع گفته شده در بالا می توان بی اساس بودن این برچسب گذاری ها را درک کرد.

با نگاه خوشبینانه به این اتفاق می توان حداقل به صورت ملی-میهنی این روز را روز واقعی حقوق بشر دانست ولی باز هم باید از بزرگنمایی این تاریخ با عناوین نامربوط خودداری کرد.

 در صورت ارائه پیشنهاد یا بیان دیدگاه خود خوشحالم خواهید کرد.

پاینده باشید چو ایران .

سلام به دوستداران ابران و ایرانشناسی....
2 تصویر پارانوما از آرامگاه کوروش(پاسارگاد) را ببینید و لذت ببرید همچنین می توانید تصاویر زیبای تاریخی دیگر را نیز در این تارنما ببینید...

تصویر پارانوما از آرامگاه کوروش بزرگ 1

تصویر پارانوما از آرامگاه کوروش بزرگ 2

برنامه ی Cyrus The Great و توضیحات کامل آن در وبلاگ پر محتوای "دختر کوروش"...

نشانی صفحه وبلاگ :http://atousahakhamaneshi.mihanblog.com/post/86

ایرانیان ؛ نخستین در همه زمینه ها :

1.اولین مردمان جهان که نخ به سکه می‌بستند و در داخل تلفن‌های عمومی می‌انداختند،
ایرانیان بودند!

2. اولین مردمانی که توانستند از کارتهای اعتباری تلفن‌های عمومی استفاده کنند،بدون آنکه اعتبار آن کم شود،
ایرانیان بودند!

3. اولین مردمانی که نوشابه‌های تقلبی ساختند،ایرانیان بودند!

4. اولین مردمانی که در اولین صادرات به کشورهای شمالی ایران به جای حنا، خاک رنگی فروختند،
ایرانیان بودند!

5. اولین مردمانی که کشف کردند دروغگویی و ریا و کلک‌بازی برای موفقیت ضروری است،
ایرانیان بودند!

6.  اولین مردمان دنیا که همزمان هم مایل هستند گرمشان شود و هم سردشان ایرانیان بودند، چون همزمان با روشن کردن بخاری،پنجره‌ها را هم باز می‌کنند!

7.اولین مردمانی که در گروه کم‌توسعه‌ترین کشورهای دنیا قرار دارند ولی ادعا و توقع برترین مردمان دنیا را دارند ،
ایرانیان بودند!

8. اولین مردمان دنیا که کمتر از همه کار کردند اما بیشتر از همه عجله داشتندو تندتر از همه رانندگی می کردند،
ایرانیان بودند!

9.اولین مردمان دنیا که کمتر از همه کتاب می خواندند و بیشتر از همه اظهار فضل دارند،
ایرانیان بودند !

10.اولین مردمانی که فقط به گذشته بسیار بسیار دور خود افتخار می‌کنند ولی چیزی در ۵۰۰ سال اخیر برای دنیا نداشته‌اند ،
ایرانیان بودند.

حالا هی من بیام تو این وبلاگ از تمدن آریایی بگم...چه فایده؟

آریو برزن یک فرمانده بزرگ مهین‌پرست ایران بود. کسی که در سال 330 پیش از میلاد در نبرد دربند پارس تا پای جان در برابر اسکندر مقدونی مبارزه کرد.
گرچه این قهرمان فداکار ایران از جان خود گذشت اما امانتی را به تاریخ سپرد که تا ابد زنده خواهد ماند. او کوه های سر به فلک کشیده زاگرس را به گواهی گرفت که همواره به آیندگان یادآوری کنند که ایرانی چگونه میهن ‌پرستی را معنا می‌کند.
او و یارانش جان دادند تا بیاموزند دفاع از روح و نام و خاک و شرف این سرزمین را. آنان جان دادند تا جان ایران جاویدان ماند.

به گزارش ایسنا،علی معلم خبر داد: با امضاء توافق‌نامه‌ی کارگردانی پروژه‌ی سینمایی «کوروش کبیر» توسط مسعود جعفری جوزانی، مرحله‌ی نخست کار روی این سینمایی آغاز شد.
علی معلم تهیه‌کننده‌ی این پروژه را برعهده دارد. او ضمن اعلام این خبر از تولید این سینمایی، به عنوان پروژه بین‌المللی یاد کرد و افزود: شخصیت کوروش از جهت جایگاه تاریخی و ملی، پایه‌گذاری امپراتوری چندملیتی و بزرگ جهان، بنیانگذاری حقوق بشر و احترام به ادیان ششصد سال پیش از میلاد (زمانه‌ای که هنوز در جهان بحث حقوق بشر حضور اولیه هم نداشت)، پذیرش این شخصیت تاریخی از جانب ادیان الهی (به خصوص ذکر این شخصیت در قرآن کریم با عنوان ذوالقرنین) در شرایط امروز جهان که قدرت‌های بزرگ و بی‌تاریخ درصدد نفی جایگاه ایران در معادلات جهانی هستند، بسیار حائز اهمیت است. از این رو اقدام برای ساخت این پروژه‌ی ملی که از مرحله‌ی نخست به توان یکایک ایرانیان و دست‌اندرکاران و متخصصان شریف سینمای ایران متکی خواهد بود در دستور کار قرار گرفت.
معلم، مسعود جعفری جوزانی را به عنوان کارگردان این کار معرفی کرد و گفت: از ابتدای دهه‌ی 60 تا امروز مسعود جعفری جوزانی، جایگاه ویژه‌یی در آثار متعدد خود از «جاده‌های سرد» و «شیر سنگی» تا مجموعه‌ی تاریخی «در چشم باد» در سینمای ما داشته است و گزینه شایسته‌ی رهبری هنری این پروژه‌ی بزرگ است.

معلم گفت: به جهت حفظ اصالت این پروژه در مرحله‌ی نخست، قرار بر این شده که سرمایه‌گذاری روی این پروژه متکی به ایرانیان توانمند و فعال در حوزه‌ی اقتصاد و دوستدار وطن انجام و مراحل سرمایه‌گذاری به صورت شفاف دنبال شود. از این رو با نظر به حجم بالای سرمایه‌ای این پروژه و لزوم وابستگی آن به سرمایه‌های خصوصی با اعلام عمومی پذیرش سرمایه‌گذاری از سوی ایرانیان پاک‌نهاد که در گوشه و کنار جهان و ایران بزرگ اسلامی علاقه‌مند به حمایت از این اثر ملی هستند، از علاقه‌مندان درخواست می‌کنیم نحوه‌ی مشارکت خود را اعلام کنند.
معلم در پایان جزییات بیشتر درباره فیلم «کوروش کبیر»، بازیگران بین‌المللی و ایرانی و تکنولوژی‌های جدید در ساخت آن را به خبرهای بعد موکول کرد.

علی معلم درباره مراحل تهیه فیلم "کوروش" گفت: این پروژه، پروژه بلند مدتی است و حداقل مطالعات آن یک سال و نیم به طول می‌انجامد. نکته دیگر این است که این پروژه نیازمند سرمایه گذاری کلان است و ممکن است به اندازه کل گردش مالی سینمای ایران هزینه ببرد. فیلم "کوروش" ممکن است 70 میلیون دلار هزینه ببرد و پروژه‌ای نیست که بشود به همین سادگی آن را انجام داد اگر هم در سطح پائین انجام شود،می‌شود مثل یکی از همین فیلم‌هایی که امروز ساخته می‌شود و تا رامهرمز و کرج هم برد ندارد!
معلم گفت: تاکنون و در مسیر این پروژه نزدیک به شش هزار ایمیل از افراد مختلف دریافت کرده‌ام که آمادگی خود را برای کمک به این پروژه از یک تا 100 هزار دلار اعلام کرده‌اند. نکته عجیب این است که هیچکدام از مسئولان فرهنگی ما تا به حال یک کلمه درباره این پروژه اظهار نظر نکرده‌اند و اگر هم حرفی زده‌اند این بوده که خودمان داریم چنین پروژه‌ای می‌سازیم. من نمی‌دانم پروژه آنها در چه حدی است.
علی معلم گفت: راسل کرو (بازیگر فیلم گلادیاتور) بهترین گزینه برای پروژه کوروش کبیر است.

می گویند اسکندر قبل از حمله به ایران درمانده و مستأصل بود. از خود می پرسید که چگونه باید بر مردمی که از مردم من بیشتر می فهمند حکومت کنم؟ یکی از مشاوران می گوید: «کتاب های شان را بسوزان. بزرگان و خردمندان شان را بکش و دستور بده به زنان و کودکان شان تجاوز کنند.

اما ظاهراً یکی دیگر از مشاوران به نقل از ارسطو پاسخ می دهد:نیازی به چنین کاری نیست. از میان مردم آن سرزمین، آنها را که نمی فهمند و کم سوادند، به کارهای بزرگ بگمار. آنها که می فهمند و باسوادند، به کارهای کوچک و پست بگمار.

بی سوادها و نفهم ها همیشه شکرگزار تو خواهند بود و هیچ گاه توانایی طغیان نخواهند داشت. فهمیده ها و با سوادها هم یا به سرزمین های دیگر کوچ می کنند یا خسته و سرخورده، عمر خود را تا لحظه مرگ، در گوشه ای از آن سرزمین در انزوا سپری خواهند کرد.

پس از حذف تاریخ پادشاهی پرشکوه هخامنشیان از کتاب های درسی دور از تصور نیست که نام سردار سرافراز ایران(آریو برزن) نیز از کتاب فارسی سال پنجم دبستان پاک خواهد شد.

ایران ما هزاران هزار سرباز و سردار چون " آریو برزن" به خود دیده است . مردان و زنانی که دلاورانه جنگیده اند و از اسلام و ایران دفاع کرده ، با سربلندی و افتخار جان خود را فدا کرده اند. به کوچه ها و خیابان ها نگاه کنید ، نام این دلاوران و شهیدان را در همه جا می توانید ببینید. نام و راهشان جاودانه باد.

به گزارش انتخاب، این بخشی از درس شانزدهم کتاب "فارسی" کلاس پنجم ابتدایی است که تا پایان سال تحصیلی اخیر به دانش آموزان آیین از جان گذشتگی در راه میهن را می آموزد و شهیدان عصر حاضر را پاسبانان و پاسداران این خاک عزیز ، که از هر ایل و تباری برای ایران و اسلام به مبارزه با خصم دون رفتند و ایرانی را سرافراز عصرها و سربلند میان نسل ها کردند.

با این وجود در تاریخ 5 تیر ماه امسال به شهرداری این شهر دستور دادند مجسمه آریوبرزن را از میدانی به همین نام در شهر یاسوج پایین بیاورد. حال اینکه نام آوری این سردار ایرانی نه به سبب عشیره و طایفه اش بوده نه به سبب مال و اموالش، که هرچه از او به یادگار مانده دلیری و وطن پرستی و مبارزه بادشمنی است که بر خاک میهنش تاخته است تا دست او کوتاه کند و تصور چنین حماقت هایی به ذهنش نیاید و در همین راه هم جان آزاده به دادار می سپارد و الگویی می شود تا امروز به کودکانمان چنین بیاموزیم که وطن ذره ذره اش ناموس است و باید از آن به جان دفاع کرد.

حال سئوال اینجاست با این نوع برخورد با مجسمه ای که نمادی برای دفاع از وطن است، از سال آینده هم درس شانزهم فارسی "پنجم دبستان" آیروبرزن خواهد بود یا خیر؟

آیا می توان همچنان چنین خواند:
وطن یعنی به دشمن راه بستن / به اوج آریو برزن نشستن
وطن یعنی دو دست از جان کشیدن / به تنگشتان و دشتستان رسیدن
زمین شستن ز استبداد و از کین / به خون گرم در گرمابه ی فین
وطن یعنی اذان عشق گفتن / وطن یعنی غبار از عشق رفتن
نماز خون به خونین شهر خواندن / مهاجم را ز خرمشهر راندن
سپاه جان به خوزستان کشیدن / شهادت را به جان ارزان خریدن
وطن یعنی هدف یعنی شهامت / وطن یعنی شرف یعنی شهادت

به کوروش به آرش به جمشید قسم                                                                                         به نقش و نگار تخت جمشید قسم

که ایران همی قلب و خون من است                                       گرفته ز جان از وجود من است

بخوانیم این جمله در گوش باد                                                                                                                               چو ایران نباشد تن من مباد